Tacdîn Baran

Şevê din, ango 06.03.2010, Komkar EU (ne dolar ha) Newroza xwe li bajarê Wuppertalê pîroz kir û xwe ji teşqela 21ê Adarê xelas kir.

Werhasil, ciwamêrekî bi xêra dê û bavê xwe ez li kera xwe siwar kirim û me berê xwe da bajarê Wuppertal a Almanya, bajarê bi çiyayên seqem û sermê.

Piştî xirepiş û zîvronekên çiya û newalan, me bi zor û heft belan salona şevê dît. Lê sermayek hebû serma bû haaaaa, bi ellawekîl tirr û fisên meriv li hewayê dikir teriz û qeşa û bi ser me de dibarand.  Min serma wilo nedîtibû.

Axir, piştî me park û kozikek ji kera xwe re dît û ew di axur de girê da, em çûn salonê û li devê derî li benda sîxurê Lotikxanê Lezgîn Şêxo man. Piştî sîxurê me hat û mohra Lotikxanê li protokolê xist, em derbasî nav lotikvanên şevê bûn û me silav û kulav da civata hazir û nazir.

Ji xwe piranîya kesên ku tên şevan (xort û keçên ku dixwazin xwe li erdê xin û zîtirkan bavêjin ne tê de) ji bo hevdîtina dost û nasan tên. Yan na, hunermend eynî ne, stran eynî ne, doner kebab eynî ye, çay û qehwe eynî ye, yanî eynî tas û eynî himam e lo. Tenê fêda wê ew e ku meriv dost û nasan dibîne û çend fitne û fesadîyan ji hev re dike. Yan na, şorba nîskê li her ciyî şorba nîskê ye.

Axir, di şevê de hinek girgirek û lotikvanên mîna Mesût Tek (Sekreterê PSK û mêrê bi 100 mêrî), Abdurrahman Kurt (wekîlê partîya AKP ê Amedê û dîsa mêrê bi 100 mêrî), hinek nivîskar, siyadetmedar û zimandirêjên înternetê filan û fîstan beşdar bûbûn. Herçiqasî salon bi temamî mişt nebûbû jî, lê li gora wê sermê û dûrbûna ciyê şevê, şev baş bû, salon germ û nerm bû û şûr simbêlê Komkar EU û PSK nedibirrî.

Wek hunermend dîsa Şivan Werwer, Mîckaîl, Ezraîl û Cebraîl, Çepik û Çopî, Xelo û Celo hebûn. Lotika herî nuh ew bû ku dengbêjê ciwan Delîl Dîlanar cara yekem derdiket şeva Komkarê. Dîlanar peyamên xweş dan û eşkere kir ku êdî ewê nebe mirîdê tu partîyekê û ji bo xizmeta ziman û çanda Kurdî di her çalakîyê de beşdarîyê bike. Ev lotikek xweş bû.

Lotike şîr û şîrîn jî ev bû ku lotikvanê seksî û wekîlê AKP ê Amedê cîgerim Abdurrahman Kurt, axavtinek radîkal, xweş germ û nerm kir û îmana meselê teneke kir. Bi ellawekîl Abdurrahman Kurt ji serok û rêberên Kurdên bakur re got “aha qûça we” û di axavtina xwe de çirand û çirvirand, tirr ji meselê berda. Ez dibêjim yekî wek Abdurrahman Kurt bibûya serokê partîyek Kurd wê 101 carî çêtir ba. Aferîn Abdurrahman Kurt, bi telaq tu berazekî mêrayi û hew, wî!

Werhasil, îcar ez bêm ser fêda şorba nîskê û nokên kelandî.

Ber bi dawîya şevê ve, sekreterê PSK cîgerim Hecî Mesût Tek (ma ne çûbû Laleşa nûranî û bûbû hecî lo) derket ser dikê û dora lotikan dora wî bû. Erê kurt lêxist, lê xweş lê xist ha. Hindik û rindik yanî.

Gava Mesûtê me derket û dest bi axavtina xwe kir, keç û xortên salonê wek ciwange û nogonên nav garanê dîn û har bûn û dest bi slogana “bijî PSK, bijî PSK” kirin. Erê venexwaribûn, lê hema hema wek hespên Bahman Gobadî nîv serxweş bûbûn yanî.

Ez serê we bêşînim, piştî slogana xort û keçên sexweş, Mesût Tekê me got:”Êdî bes e! Partî tên û diçin, lê Kurd û Kurdistan her dimîne. Ji ber vê, divê hûn nebêjin bijî PSK, divê hûn bêjin bijî Kurd, bijî Kurdistan cîgerno” û lotikek Kurd û Kurdistanî avêt.

Aha ev lotika Hecî Mesûtê me lotikek Kurdistanî bû, lotikek xweş, lotikek germ û nerm bû. Ev lotika wî ji alî gellek kesan ve hat pesinandin û cîgerim payebilindî û pûanek stend wesselam.

Werhasilî kelam, Newroz li we û li temamê Kurdan pîroz be gelî xwendevanan.

Heta lotikek din, bimînin di nav nok û nîskan de…

Almanya

Ev nivîs di 7/03/2010 seet di 20:19an û di beşê Giştî de.