Hevalekan Kurdekî ba?ûr bi xwe jinekolog e. Car caran bi telefonê hal û pergala wî pirs dikim û em dibin mêvanên hevdu.

Ji rojan rojekê min telefonî wî kir:

-Çawanî ezbenî?

Gelek dereng û bi dengekî dudilî bersivand:

-Ma tu çawanî ezbenî, halê te?

-Halê min? Ji berbanga sibê heya roj diçe ava herdu destên min di nav?eq û quzên jinan da ye, ma va jî hal e kaka!

-Xwezî bi dilê te doxtorê min…..

Piçek nerm bû û bi ken:

-Ma ji te tê keremke were tu jî destên xwe têke navê wî…

-Ez ne jinekolog im. Ma wê xelk ji min pirs neke „lawo tu ne hostayê vî karî ye, ji bo çi  sibê heya hêvarî bi lepan dikevî nav ?eqê jinan!“

Werhasil, ew axavtin li wir ma û rojekê em çend hunermend-sîyasetnas û ronakbîr ji bo civînekê li doxtorê me bûn mêvan. Ji bo me bi her cûreyê masîyan û savarek wek ?îv amade kiribû.

Hewalên min hê ku dest bi xwarinê nekirine pesnê doxtor dan:

-Malî ava..

-Dest xwe?..

-Gelo we dîtiye di dinê de kîjan doxtor ji bo mêvanên xwe xwarinê çêdike?

-Divê mirov destên vî camêrî maç bike ellawekîl…

Min li çavên vî nerî û got:

-Welle ez vê ?îvê naxwim..

Hemi ?a?matî man. Bijijkê me jî sor bû.

-Ji bo çi kekê can?

-Hûn dixwazin destên wî maçî bikin? Herdu destên wî sibê heya êvarî di nav quzê jinan de ye û bi van destan jî ji me re xwarin amade kiriye. De kerem bikin bixwin!

Jinekologê me bi devsarî kenîya û got:

-Kuro ji xwe çi tahm heye di wir de ye baba.

Werhasilî kelam, jinekologî ne karekî rehet e û herkes nikare bike. Yên dikin jî yan ji mêranî dikevin û dilê wan ji tir?ikê dixele û yan jî tirr di wan de bidin fis û hûn sax….

Ev nivîs di 2/04/2010 seet di 22:31an û di beşê Giştî de.