P. Kemal
Çû seferê, hat zibaleyê berê
Devliken Kelogirî
Seadetê
B. Ronahî
DIBE POLÎS
L. Şêxo
Xort û qirawat
A. Dûran
WÊ BIDIN BER KEVIRAN…
B. Qendilê
Te Mûsilê kir tirr îcar dora Hewlêrê ye
R. Kal
DU TIŞTÊ KURDAN PIR MEZIN IN
S. Îloz
One Minute Wan!
N. Çelîk
Heke em nebin yek, emê herin yek bi yek
ARŞÎV | TÊKILÎ

Gurê Manco


Gernas Omerî

Cenewarê xewnên me yê zarokatiyê “Gurê Manco” . Ya xwedayê mezin, me çi ji destê vî  gawir bavê    “ Gurê Manco” kişand û me çi ne kişand! Ji tirsa vî mîratî re , em nema diwêriyan ku bi şev derkevin rehetxanê , çawa li me dibû sibeh xwedê tenê pê zane. Me ji tirsa vî gawir bavî re nema diwerîbû  100 mîtro ji malê dûr biketana.

Wê bê bîra we jî , dema ku em diketin nav livînan xeyal û lîstikên me dest pê dikirin û çend saetan dewam dikirin. Diya me jî li ser serê me û me dixist xewê.

-  Tu hîna ranezayî emir qesifyo ?

-  Na yadê xewa min nayê

-  De bitemir ku em ji te xelas bibin.

-  Yadê ma xewa min nayê, tu ji xwe re razê.

Kurrê min wellehîn tu ranezê wê “Gurê Manco”  bê te.

-   “Gure Manco” kî ye yadê ?

-   “Gure Manco” , gurekî mezin e , lêvek wî li erdê ye û lêva vî ya din jî  li ezmana ye , diranên wî  fîq û herdem  xwîn ji ber diranên wî diherike , çavên wî wek cîncoqê dibiriqînin û wek xwînê sor in. Zarokên ku bi a dê û bavê xwe nekin wan digrin û dixwin.

-  Temam yadê ji bo xwedê bila neyê  va ez razam.

Roj ew roj e Gurê Manco hat û bi xewn û xeyalên me de rît. Erê îja xewn û xeyal çûn man lîstikên li nav erdan û li kuçan. Roj dîsa roja dawiya heftê hat , heval  hatin li derî xistin, emê herin nav erdan bi gokê ,dar û qîtikê , zimba û gelek lîstikên din hebûn ku nema tên bîra min, emê  bilîzin.

-Yadê va ezê herim nav erda ji xwe re bilîzim.

-Na kurrê min ner.

-De yadê hii hevalên min hatine emê herin zû werin welleh.

-Temam her , hima tu dûr nerî , ”Gurê Manco” zarokê tenê dibîne , wan digre û dixwe.

De yabo îja wer û her bilîz. “Gurê Manco”  bi lîstikan jî de rîtibû . Allawekîl ji tirsa wî kafir bavî jiyan li me herimî bû.

Lê dîsa jî jiyan wê demê bi Kurdî pir xweş bû. Ma Gurê Manco , Keftar, Qefalî , Gabûs , Pîrebok , Hûtê Heft Serî û hemû cenewar û teba yê ku  jiyana me dorpêç kiribûn,  lê wê demê Kurdî  her çiqasî qedexe jî  bû,  jiyan serbixwe bû û pir xweş bû.  Jiyan bi Kurdî  xweş e …

 Kurdistan

Comments are closed.