Tûrcel Ararat

turcelararat@hotmail.com

GILÎNAME

Hahooo, gazî ji derdê elektrîka Dêrika Çiyayê Mazî re.  Gelî rêveberên Lotikxanê, ka ji kerema xwe re; xwe bigihînin gaziya me, dest bavêjin vê babetê. Ma di rojekê de 27 caran elektrîk diçe?

Êdî dengê meleyan nayê guhê me. Gorî gotinan hemû nûçe di derheqê Îsvîçre de waşanê dikin, çima hûn behsa Dêrikê nakin? Li Îsviçre minare nîn e, li Dêrikê dengê meleyan  nîn e. Çi ferq heye ne wilo? 

Êdî em li ber alarma telefona xwe nimêj dikin. Oynama şikidim lêdikeve, em dibêjin yellah ya xwedê û ellah û ekber!

Seydayên me di vê zivistanê de çûne Marmarîsê tehtîlê. Heperlorên me zingar girtine.

Li gorî agahiyan, ji ber elektrîka Dêrikê reytîngên „yemekteyiz“ kêm bûye. Xwedê me ji dergahê xwe avêtiye. Êdî elektrîka min jî bi kêr nayê. Aha Ji bo vê GILÎNAMEyê  min 27 caran kompîtir vekir.  Gelî hevalên berpirsiyar, xwe bigihînin hewara me ji bo xwedê. 

Aha dîsa elektrîk çû û bi xatirê we

06.12.2009- Mêrdîn

Fatma Xanim û mizgeft‏

 Ji ber ku atmosferek aştiyê kete rojeva Tirkî;  nerazîbûna malbatên şehîdan (qaşo) derket pêşberî ekranan. Ji wan malbatan yek; yanê Fatma xanim, dibêje: “Çima Hakanê min şehîd ket?”.  Fatma Xanim ligel van gotinan dibêje: “Ez Çerkez im hikûmetek Çerkezan dixwazim û xilasss!”   

Piştî 34 qasidên aştiyê,  bi rengê mîhrîcanekê hatin pêşwazîkirin, mafê Çerkezan hat bîra Fatma xanim û got: “Êdî ez zarokên xwe naşînim leşkeriyê. Ez jî otobozan dixwazim, ez jî gulên sor dixwazim, madalyayên wan bila têkeve hundirê quzê diya wan“ filan û fîstan.  

 Hêza tevgera azadiyê,  xweziya devê Fatma Xanim herikand;  bi qehr û bi girî heman aqûbet ji Çerkezan re jî xwest.

Çîrokek hate bîra min, rehma xwedê li we be guhdar kin;

Pîrikek ji gund ve tê, heta niha minara mizgeftan nedîtiye; şaş û matmayî dimîne. Dibêje ev ne mal e, ev ne zinar e, ka çiye?

Radibe ji zarokekî zîrek dipirse: “ Xortê delal, law ev tiştê dirêj çiye ?”

Zarok, bersivek şeytanî dide:” Xaltî ev xirrê xwedê ye”.

 Pîrik dibêje:” Weleh îstireheta mirov di cîh de be ne tiştek e”

Werhasil; heta niha istireheta Fatma Xanim baş bû. Lê piştî çav li minara nav şeqê Kurdan ket, wê çi tofan bê serê wê ez jî nizanim.

25/10/09-

Qaşo Vatanî Gorev‏

Ehmed diçe leşkeriyê û bi zor û zehmetî karê xwe dike. Ji ber ku wext derbas nabe; teva tertîbê xwe lîstika dilîzin, qala bîranînên xwe dikin. Silêman jî  ji hevalên wî yek e.

Silêman piştî betilandina rojê di qoxişê de gotinek mezin dike: "Ez dikarim di devê mirovan de  gramek gû bikim" 

Ehmed li hemberî vê gotinê  bi dilsafiya xwe bersivê dide: " Ma mêzîn di qûna te de ye arqadaş ? Ez dibêjim tu nikarî"

Silêman: " Ka em biceribînin  oxlim !" 

Tevî çepik û pîbariya hevalan Ehmed qebûl dike.

Piştî van gotinan Ehmed xwe li ser pişta xwe dirêj dike, Silêman şalê xwe û derpiyê xwe dadixe û xwe ji asûna (pozîsyona)  rîtinê re  amade dike.

Xwe diintîne(dijdîne)  weke dilopek gû ji qûnê dikeve. Hevalên wî hemû çepikan dixe, sedema çepikan serkeftina Silêman e. 

Dema leşkeriya Ehmed tije dibe; ji hevalên xwe xatir dixwaze û diçe gundê xwe.  Li gund  heftak wî çêdibe, li civatekê rûdine û qala bîranînên xwe yên leşkeriyê dike...

Gotina Silêman tê bîra wî  û berê xwe dide cemaatê dibêje:  "Ez karim di devê mirovan de  gramek gû bikim".  Safikek mîna wî, bi navê Husên  dibêje: " Ma qeynter di qûna te de ye qeşmer ! Tu nikarî"

Ehmed : " Ez li leşkeriyê hîn bûm, ka em biceribînin arqadaş".  Gundî matmayî dimînin, encama pêşbaziyê meraq dikin.

Weke silêman  Ehmed jî derpî û şalê xwe dadixe û li  ser Husêyn  disekine. Xwe diintîne, wecê wî sor dibe, rehê laşê wî di  bin çerm de xuya dibe, lê tiştek dernakeve. Husêyn  aciz dibe, bi mûyê qûna Ehmed ve dilîze.  Piştî lîstina mû; hema çi di hûrê  Ehmed de be, dibe gû û dirije serçavê  Husêyn.

Husêyn bi hêrs radibe ser xwe û dibêje: " Te di diya xwenyooo ma te çi kir, te go gramek te kîloyek kir  law"

Ehmed: " Ne te bi eyarên qûna min ve lîst oxlim"

Werhasilî kelam, leşkeriya Tirk wisa ye,  Bi eyarên hevdu dilîzin û jê re dibêjin vatanî gorev. Law babam leşkerî ji me re ne lazim û xilas.. 

15/10/09

Pirskerên Axretê û kalo

Tûrcel Ararat- 12/10/09-  Li gundekî ne diyar kalekî yextiyar, temenê wî 70 salî hebû. Ev kal ji  kurê xwe re dibêje: „Lawê min, wexta ez mirim hinek esrar têxe kefenê min“.

Kurê kalo dibêje: „Ma bavo ne guheh e?”

Bav: „Guneh ne guneh wasiyeta min ev e, xelas“.

Êdî kur nikare serî bi bavê xwe re derxe û dibêje baş e.

 Dema mirina kalo tê; amedekariya veşartina wî çêdibe. Kurikê kalo radibe weke bav xwestibû wesiyeta wî tîne cih; mistek esrar dixe kefenê wî. Kalo diçe dilovaniya xwe, malbat bi xemgînî stûnê malê dinixumînin. Kalo çavê xwe vedike li hemberî wî du pirskerê axretê  hene.

Pirskerên axretê: „Ooooo, tu bi xêr hatî…“

Kalo: „Hûn sax bin , mala we ava..“

Berî ku pirsên pirskeran destpê bibe, kalo 2 esraran dipêçe û dide pirskeran..

Tevî kişandina esrarê serê pirskeran gêj û têş dibe.. Ji ber ku bi wan ve xweş tê, dibêjin ka esrarek dinê bipêçe cîgerim..

Kalo dibêje: „Ezê bipêçim lê şerdek min heye“.

Pirsker: „Şertê te çiye oxlim?“

Kalo: „Hûnê min bikin 25 salî û bişînin gundê min“.

Pirsker: „Tiştê ku tu dixwazî hêsan e“.

Kalo: „Baş e, a ji we re esrar...“

Piştî pirsker û kalo li hev dikin, bi lingê kalo digirin,  radikin asîmanan, dizîvirînin û her du pirsker bi tevahî dibêjin 70,60,50,40,30,25 û kalo davêjin gundê wî..

Kalo xwe li gund dibîne ku bi kêfxweşî berê xwe dide nava cemeata gund.. Gundî  matmayî dimînin û ji kalê ciwan re dibêjin: „Hayhoooo, ev bûyer çawa çêbû law?“

Kalê ciwan dibêje hal-mesela min bi vî rengî ye.  Piştî gotinên kalê ciwan, hevalê wî berê xwe dide mala xwe û bi lezgîni ji zarokên xwe re dibêje:" Binerin kurên kerê, wexta ez mirim mistek eroîn têxin kefenê min“.

Zarok dibêjin: "Ma bavo ne guneh e?"

Bav: „Guneh gunehê min e, wasiyeta min ev e !“

Weke kalê dinê ev kal jî derdikeve pêşberî pirskerên axretê.

Eroînê dide pirskeran, serê wan zêde zêde gêj dike. Piştî qedandina eroînê pirsker dîsa dixwazin. Kal dibêje: „ Bi şertê hûnê min bikin 15 salî û bişînin gundê min ez qebûl im“.

 Pirsker dibêjin:" Daxwaziya te hêsan e".

Werhasilî kelam, weke kalê dinê lingê wî digirin, dizîvirînin, dest bi kêmkirina temenê wî dikin. 70,60,50,40,30,20,10..

pirskerek ji pirskerê dinê dibêje:“Kuro ma ne gotibû 15 salî,  bisekine..!“

Pirskerê din dibêje: „Bi îman ezê wî bişînim heta quzê diwa wî, ihii!“

Îcar gelî xwendevanên Lotikxanê, heger hûn jî dixwazin bi xortanî li gundê xwe vegerin û neçin cehnemê, mistek esrar, eroîn, afyon û kokaîn têxin nav kefenê xwe babam. Hûn zanin, torpîl û bertîl li axretê jî heye haaaaaaa….