Cihû alîkarîya her ferdekî cihû dikin. Israîlî naçin li aşxana yekî Ereb xwarinê naxwin, ji dikanên Erebên qûnreş tiştekî nakirin da ku perên xwe nedin dijminên xwe û wan pê dewlemend nekin. Lê karin 100 kîlometro herin li aşxane yan li dikana yekî cihû xwarinê bixwin û tiştên xwe ji cihûyan bikirin. Çima? Ji bo ku yê cihû dewlemend bibe û nebe parsekê xelkê.

Lê em Kurd çi xwelîyê li serê xwe û 101 bavê xwe dikin?

Em jî li vajayî cihûyan, em ji Kurdan tiştekî nakirin ji bo ku Kurd dewlemend nebin û em diçin perên xwe didin dijminên xwe, ji aşxane yan ji dikanên wan malê xwe dikirin. Ji ber ku hê em wek cihûyan nebûne netewperest û ew şexsîyeta netewî bi me re çênebûye, em zikreş, zimandirêj, hesûdî û dijminatîya hevdu dikin, kurtanê kerên dijminên xwe ji ser pişta xwe danaxin.

Werhasil, mesela me li ser rojnama Rêya Teze û daxuyanîya gerînendeyê wê Grîşayê Memê bû.

Berî çend salan ez çûbûm serdana rojnama Rêya Teze û xebatkarên wê. Bawer bikin teknîka ku ew pê rojnameyê derdixin li Afrîkaya birçî jî tuneye. Xebatkarên wê bi zikek têr û yek birçî rojnameyê derdixin û xizmetê ji zimanê Kurdî re dikin. Rêya Teze ku ev 80 sal in di xizmeta zimanê Kurdî de ye, ji ber kêmînkanî û tunebûna derfetên aborî, wek mirovê seqet dikule, wek brîndaran ji kezebê dinale. Tunebûn xirabmalî ye û elhemdulîllah em Kurd jî tu karekî pîroz bi xirrê xwe nahesibînin, qîmetê nadin tu tiştekî.

Grîşayê Memê di daxuyanîya xwe de bang li Kurdan dike ku alîkarîya rojnama Rêya Teze bikin û wê bi tenê nehêlin. Her çiqasî çend caran hinek kes û dezgehên Kurd alîkarîyek piçûk kiribin jî, lê mixabin Kurd di xwedîlêderketina rojname, hunermend û gellek nirxên din de sersar, xemsar û ne xîretkêş in.

Gerebêtê Xaço bi salan xizmeta stran û muzîka Kurdî kir. Rebeno di nav belengazîyê de mir û belkî kes bi mirina wî jî neêşîya.

Gerebêt carekê gotibû:”50 milyon Kurd nikarin xwedî li min derkevin”.  Birastî ev gotin ji bo kesên xîretkêş ji derbên keleşkof û şûr û xinceran jî girantir e. Partî û dezgehên ku qaşo ji bo Kurd û Kurdistanê derketine rê, ji xeynî mirîd û sofîyên xwe alîkarîya tu hunermend û dezgehek din nakin. Yan hûnê qûnalêsên wan bin û bibin mirîdên şêxên wan, yan jî qîmetê te û pîvazek xerabe li cem wan wek hev e. Tew ji xwe hikûmeta başûr ku xwedêgiravî hikûmeta Kurda ye, bi qasî ku alîkarîya şîrketên Tirkan dikin ji %1 ji wê alîkarîyê bi Kurdên din re bikira, belkî rojname, hunermend û dezgehên me ji birçîna nedimirin û rezîl nedibûn. Lê mixabin ji berê de bav û kalên me dibêjin “Geyayê hewşê tehl e”.

 Werhasilî kelam, rojnama Rêya Teze hewceyî alîkarîya we ye gelî Kurdên xwedî wîjdan. Hema mehê mirîşkekê nexwin, perê pakêtek cigara Marlboro ji Rêya Teze re bişînin dîsa wê xêrek ji we re bê nivîsandin.

Bawer bikin rewşa Lotikxanê jî ji rewşa rojnama Rêza Teze ne baştir e. Xwezî perên me hebûna û me alîkarîya Rêya Teze bikira. Lê hêvîyek me tenê heye ku ew jî zewaca xaltîka Fatê û stendina qelenê wê ye. Heger rojek ji rojan me xaltîka Fatê zewicand û me qelenek baş ji xwazgînîyan stend, bi soza mêrên berê emê temamê qelen û xelatan ji rojnama Rêya Teze re bişînin.

Soz!

Pîrkemal

Başçawîşê Lotikxanê

Ji bo alîkarîyê emaîl û telefona Grîşayê Memê ev e:

E-mail: midia@netsys.am

Telefon: 0037410 529612 û 003749 3331545

Bav û kalên me ji berê de gotine:”Tu heri erş, dîsa tê bê ber terkê reş” Ango tu çi dikî bike,tu bi ku de diçî biçe, tê her dîsa vegeri ber lingên min.

Îcar ev jî mesela me û Tirkolera ye. Piştî înkara 80 salî, dîsa vegeriyan ber terkê reş û hebûna Kurdan qebûl kirin.

Em jê hez bikin yan nekin, gellek ji me wê wek rêxistinek dewleta kûr bi nav bike yan neke, rastîyek heye ku PKK ev 30 sal in wek mirîşka gêj anîye serê Tirkan û doxîn li wan sist kiriye. Xelkê Kurd berdêlek mezin da, bi mal û canê xwe alîkarî kir û hîna jî dike. Ê helbet gellek ji me Kurdan jî bi lotikên PKK bûne wek mirîşka gêj û ji çap ketine, ji şewba berazan xerabtir hatiye serê wan. Ji ber bav û kalên me dibêjin “Dilê tirsonek sînga gewr nabîne”, em tu gazinan ji rêxistin û partîyên derveyî PKK nakin. Zor gîzerê radike û kî berdêlê bide, qad qada wî ye, gotin gotina wî ye û serê hefsêr di destê wî yan wê de ye. Em xwe nexapînin. Kî çi dibêje bila bêje, hêz û alternatîf bi berdêl û fedekarîyê çêdibe babam, bi çîrok û zimandirêjîyê pisîk nabe şêr û şêr jî nabe pisîk.

Werhasilî kelam, mesela min li ser rastîya civaka me, rastîya PKK û qebûlkirina pirsa Kurd bû.

De binerin bê karmendên Tirk di civîna xwe de çi gotine, pirsa Kurd çawa dinirxînin û ji hinek Kurdan zêdetir çi ji Kurdan re dixwazin.

Di civîna TUSÎAD (dezgeha karmendên Tirkiyê ye) de giregir û pêşewayên aborîya Tirkiyê ewqas tiştên xweş û rasteqîn ji Kurdan re xwestine ku, ne tê gotin û ne jî tê bawerkirin.

Meselen karmend û kevnewekîlê DYP Sedat Aloglû çi gotibe baş e?

Ji nivîskarê rojnama Mîllîyetê Mûrat Sabûncû re gotiye: “Ez yek ji wan mirovên herî netewperest im. Lê divê em hinek rastîyan bibînin” û didomîne;

“Berî bi salan ji ber ku min pirsa Kurd tanî rojevê, ez wek Kurdparêz sûcdar dikirim. Êdî divê em bîhistina hinek tiştan bibînin û qebûl bikin. Meselen:

1-     Çima wê Îmralî nikaribe beşdarî pêvajoya çareserîyê bibe?

2-     Çima emê nikaribin maddeya “ev welat bi destê Kurd û Tirkan hatiye damezirandin” têxin qanûna bingehîn?

3-     Otonomîya herêmî, çima na?

Divê ev pirs bên verşandin ku pîsîtîyên heyî paqij bibin. Divê axavtinên ku qebûlkirina wan zehmet e bên kirin” û pir bi eşkere doza otonomîyê ji Kurdan re dike
 

 Mehmet Şûhûbî: “Çima li çareserîyên Îspanya û Ingilîztanê nayê nerîn? Em welatekî bi tenê ne, dostên me tunene. Çima em pirsgirêkên xwe bi xwe çareser nekin?”

Esîn Gurel: “Divê em wek Rêxistinên Sivîl ên Civakî xwedî li rêdana demokratîk derkevin. Divê em bi xwe nexşerêyê amade bikin”.

Aynur Bektaş: “Divê wek karmend em berê xwe bidin rojhilat (Kurdistanê), divê bendava hilbijartinê ji %10 dakeve %5”.

CEM BOYNER bi salan helwestek bi cesaret girt û pirsa Kurd anî zimên.

Cem Boyner: “Hûn zanin, Kurdan tucarî negotiye Tirk. Her demê hikûmet wek mixatabê xwe dîtine. Lê Tirkan her demê gotiye Kurd. Tu pirsgirêka herdu gelan bi hevre tuneye. Mêş xwe li brîna derbûyî datîne. Êdî divê em bi zimanê xelkê biaxivin, ne bi zimanê hikûmet û artêşê”.

Îcar carna meriv difikire û ji xwe dipirse:

Madem hinek holdîng û girgirekên aborîya Tirkiyê ji bo berjewendîyên xwe li hev kom dibin û doza çareserkirina pirsa Kurd dikin, çima ev rêxistin û partîyên me yên derveyî PKK ku hemi li ser hev beroşek şorba nîskê danagrin, di bin sîwanekê de nabin yek û ji bo berjewendîyên xwe alternatîfekê çênakim babam? Ê law madem hûn di çarçova berjewendîyên netewî de nikarin çayekê bi hevre vexwin, qe nebe berjewendîyên xwe yên şexsî, malbatî û eşîrtî bikin stûna yekîtîyê cîgerim, ma hûn wek Sedat Aloglû û Cem Boyner jî nayên baba, wî!

Yan kes newêre bêje dewê min tirş e?  

Axir, min serê we êşand lo.

Ez bawerim rastîya herî xweş di vê gotinê de ye:

Ne gundê bê rez, ne şivanê bê pez û ne jî kesê ku dibê ez û ez.

Hemi jî bi kêrî tiştekî nayên û hûn ji min re sax…

Mesele ji konsera Berlînê û “zikmezinbûna pêşmergeyan” dest pê kir. Pêşî malpera Amûdê.com bûyer belav kir, piştre jî malpera Avestakurd û generalê wê Dilbixwîn Dara  got ku Şivan Perwer ew di galaya flîmê “Min Dît” de bi kujtinê tehdît kiriye û belge jî di destên wî de hene. Bi vî awayî mesele mezin bû û bû mijara sereke.

Li gora min henekpêkirina “zikmezinbûna pêşmergeyan” ne henekek di ciyê xwe de bû. Tew li ber balyoz û wekîlên Tirkiyê henekpêkirina pêşmergeyan ne tiştekî rast bû ji ber Şivanê me baş zane ku “henek dibin genek” û di bin her henekekê de “rastîyek” jî heye.  Erê meriv di nav xwe de, di civatek Kurd de henekên bê sansûr jî dike, ev ne qebhet e. Lê gava tu li pêşberî balyozên Tirk û Almanan zik li pêşmergeyan bikî meşk, helbet cuda ye, dibe tiştekî din û wê Kurd jî pê bêşin. Şivanê me berî demekê dîsa gotibû “Kurd di dîplomasîyê de sifir in, divê Kurd sosyal bin” û nesosyalbûna Kurdan anîbû zimên. Madem Şivanê me zane ku Kurd ne sosyal in, çima li hember Tirkan û raya giştî henekan bi pêşmergeyên vî milletê asosyal dike ez jî nizanim. Şivanê me baş bîra van tiştan dibe, ne xeşîm e û civaka Kurd jî baş dinase.

Werhasil…

Şivan Perwer Şivanê me ye. Qenc be jî yê me ye, xerab be jî yê me ye. Divê em bi giştî bi aqlê selîm nêzîkî hev bibin û kêfa dijminan li xwe neynin. Helbet gotinên wek “ji dijmin pîstir, xwefiroş” û wekî din ne layiqî kesekî mîna Şivan e. Şivan Kurdekî naskirî ye û divê bizanibe ku rexnekirina wî nayê wateya dijminatîyê. Yan divê tenê hunermendîya xwe bike û siyasetê neke, yan jî helbet wê xelk wî rexne bikin û li ser binivîsin jî.  Rexnekirin ne dijminatî ye, ne xwefiroşî ye.  Hinek rêxistinên me jî bi salan e bi heman fikarê lotikan davêjin. Hêvîdarim Şivanê me xwe ji vê psîkolojîya “yên min rexne dikin dijmin û xwefirşo in, yên li çepikan dixin baş in” dûr bixe û gotinên xwe bi pîvan bêje.  Bi pîvan bêje ji ber Şivan hozanê vê civaka Kurdên asosyal e û van Kurdên asosyal ew kiriye Şivan Perwer.

Helbet ev gotinên me gotinên dostanî ne. Ji herkesî zêdetir em naxwazin ku hunermendekî me bêşe, bê êşandin û Kurd bibin benîştê devê xêrnexwazên milletê Kurd.  Hem Şivanê me û hem jî kesên ku wî rexne dikin, divê sînorên rexne û gotinên xwe zanibin, hem xwe û hem jî Kurdan di awira gelemperîya cîhanê de nehetikînin. Ev ne layiqî me û doza me ye.

Birastî min qet nedixwest ez di vê derbarê de binivîsim. Ji ber ku ez ji dijminatî û berberîya nava Kurdan hez nakim, min xwest ez bêdeng bim û vê carê hefsarê trêna Lotikxanê têxim destê sekreterê xwe Sofî Xelef. Lê piştî min dît ku Sofî Xelef dest bi vexwarina eraqê dike û hefsar ji destê xwe berdide, ez mecbûr mam ku rê li ber van lotikên bêîman bigrim û ji nîqaşên li ser Şivan Perwer re bêjim.Êdî bes e!

Bav û kalên me çi dibêjin hûn zanin gelî xwendevanan?

Dibêjin:”Çê kiro bi xwe kiro, xerab kiro bi xwe kiro”

Ez bi navê “Demokratîk Lotikxane Partîsî” hêvîdarim ku wê Kurd tiştên baş bikin û wek dîk û mirîşkan ranebin hev.

Di dawîya vê lotika xwe de ez bang li malpera Avestakurd û Dilbixwîn Dara jî dikim û dibêjim:

“Law cîgerim, Şivan Perwer û Kurdên me herî zêde bi daxuyanîya te êşiyane. Madem tu dibêjî “Şivan Perwer ez bi kujtinê tehdît kirime”, yan wan belge û delîlên di destê xwe de biweşîne û bela rastî derkeve meydanê, yan jî daxuyanîya xwe tekzîp bike û lêborîna xwe ji Şivan Perwer û Kurdan bixwaze qardaşim, wî!”

 Pîrkemal

Başçawîşê Lotikxanê

Ezmanê hefta, qata 2010, ode no 31.

Li gora ku Sofîyê me di civîna polîtburoyê de anîye zimên,  bûyer bi vî awayî qewimîye .

Sofî Xelefê ku oldar e û di nimêj û niyazên xwe de qisûrê nake, ji ber xwarina “Doner kebab” a Tirkan bi jehrî dikeve û bi ambûlansê wî radikin nexweşxanê.  Tu nabê şifêrê ambûlansê wê rojê 5 şûşe wîskî, 2 şûşe vodka Gorbaçov û 25 bîra vexwariye û zîl zirne serxweş e.

Şifêrê serxweş dike “tîte tît” û qaşo berê ambûlansê dide nexweşxanê.  Lê tu nabê şifêr rêya nexweşxanê û kerxanê tevlihev dike, li şûna ku Sofî Xelef bibe nexweşxanê, yekser berê wî dide kerxana Karakoy a bajarê Stenbolê û wî di nava wan horîyên kerxanê de şilfî tazî, şût û rût dihêle û vedigere.

Werhasil, Sofî Xelefê me çavên xwe vedike çi bibîne, hayhooooo û li vê qiyametê! Li şûna doktor û hemşîran, qehpik û doxînsistên şût û rût li ser serê wî kom bûne û çawa laşê wî difirkînin. Her çiqas Sofîkê me dike qîrîn û hawar jî, lê êdî hasil di Mûsilê re derketiye û namûs bûye bexdûnis. Sofî Xelef hema kirasê jinikekê li xwe dike û revî revî ji kerxana Karakoyê direve, tê xwe di axur û kadîna Lotikxanê de vedişêre. Ji wî weye ku xewn û kabûsan dibîne û serê xwe li hêt û dîwaran dixe.

Ez serê we neêşînim, niha Sofî Xelef ketiye bohrana psîkolojîyek pir xerab û ji alî psîkologên Lotikxanê ve tê dermankirin.

Sofî Xelef, bi rêya doktorên xwe peyamek ji xwendevanên xwe re şand û dibêje:”Law hay ji şifêrên serxweş hebin oxlim. Şifêrê ambûlansê ez kirim kerxanecî, bela şifêrên we jî we nekin oxlancî û eroîncî haaaaaa” û bala xwendevanên Lotikxanê dikşîne ser şifêrên ambûlansê.

Sofî Xelef silavên har û germ li we dike û çavên we radimîse…

Axir, mesela me li ser şans û nesîbê fireh bû.

De binerin bê qismetê zarokên xelkê çiqasî fireh e û bi saya malperên xwe çawa bûne milyoner.

Çend malperên ku tenê bi firotina navê xwe bûne milyoner ev in:

Sex.com: Bi 14 milyon dolar hat kirîn û xwedîyê wê yê niha ew derxistiye mazatê, bi 1 milyon dolar mazatê vedike.

Vodka.com: Bi 3 milyon dolar hat firotin.

Toys.com: Bi 5.1 milyon dolar hatibû firotin

Israel.com: Bi 5.88 milyon dolar hat firotin.

Beer.com: Bi 7 milyon dolar hat firotin.

Diamond.com: Bi 7.5 milyon dolar hat firotin.

Business.com: Bi 7.5 milyon dolar hat firotin.

Porn.com: Bi 9.5 milyon dolar hat firotin.

Fund.com: Bi 9.99 milyon dolar hat firotin.
Û wekî din….

Hûn dibînin bê zarokên xelkê çawa jêhatî ne û malperên xwe bi milyon dolaran difroşin ne wilo?

Birastî gelo malperên Kurdî çend qirûşan dikin kes pê zane?

Ji bo ku em pê zanibin bê malperên Kurdî çend qirûşan dikin, emê ji Lotikxane.com ê dest pê bikin û wê bidin ber bazarê cîgerno.

Ji ber vê; em Lotikxane.com ê derdixin mazatê û difroşin gelî xwendevanan.

Vekirina mazata me ji „1000“ hezar dolarî dest pê dike.

Kî herî zêde bide û navekî qerase bi dû xwe xe, emê Lotikxanê jê re bixemilînin, bikin bûka serbixêlî, li ser pişta wî siwar kin û mehra wan bibirin.

De yallaa… Îsa û Mûsa li pişta we bin.

Haaaaaa, em xaltîka Fatê û Sofî Xelef jî belaş, bê pere, wek diyarî di ser re didin we ellawekîl..

Ev fersend carek din nayê haaaaa….

Helbet emê rexneyan bikin, lê rexneyên dostanî û erênî. Bi taybet jî em rexneyên xwe li Kurdan dikin. Berê em şûjina di çavê xwe de dibînin û piştre derzîya çavê xelkê rexne dikin.

Em bala xwe didinê ku hinek xwendevanên me di beşê şiroveyan de dijminatîya dînê îslamê dikin û hetta haşa zimandirêjîya mezinên îslamê yên wek pêxember û wekî din, dikin. Ev helwest ne helwesta Lotikxanê û ne siyaseta wê ye. Sextekar û kesên ku olê (çi îslam dibe, çi xiristiyanî, çi cihûtî û çi jî dînên din dibin) ji bo berjewendîya xwe bi kar tînin di nav her milletî de hene û wê hebin. Lê mafê me tune em di kesayetîya wan şexs yan kesan de dijminatîya dîn û olan bikin. Em bawerin her ol û dîn ji bo başîyê hatine damezirandin. Lê ku kes wê ol û wî dînî ji bo berjewendîyên xwe biherimînin û naveroka wê aloz bikin, nayê wê wateyê ku ew ol yan dîn xerab e û em rasrerast dijminatîya wê ol û wî dînî bikin.

Hinek şirovekarên me bi taybet dînê îslamê ji xwe re kirine armanca êrîşan û gotinên ne layiqî Lotikxanê ji îslamê re dibêjin. Em wek Lotikxane vê helwestê rast nabînin û şermezar dikin. Divê em bizanin ku piranîya Kurdan misilman in û heger Kurd bi rêya îslamê tên xapandin jî, ev ne sûcê îslamê lê sûcê me Kurdan e, ji safîtî û dilpakîya xwe em tên xapandin. Em bawerin roja ku Kurd wek millet û qewmîyet xwe nas bikin û li berjewendîyên xwe yên netewî xwedî derkevin, wê ji alî tukesî ve jî neyên xapandin û neyên bikaranîn.   

Îcar em tika û rica ji xwendevan û şirovekaran dikin ku di Lotikxanê de, di şiroveyên xwe de dijminatîya tu ol û dînan nekin, gotinên ji edebê dûr bi kar neynin û Lotikxanê di zehmetîyê de nehêlin. Yan na, emê mecbûr bimînin ku beşê şiroveyan bi temametî bigrin û rê nedin şiroveyan.

Herweha tika ji xebatkarên Lotikxanê jî dikim ku rê nedin wan şiroveyên ku me û xwendevanên me bêşînin.

Hêvîdarim hûnê me fahm bikin

Rêz û silav

Pîrkemal

Başçawîşê Lotikxanê

Ezmanê heftan / qata 101. No:2010

Ev 3 sal û nîv e ku me şev û rojên xwe kir yek û Lotikxane heta bi îro anî.  Heta niha me Lotikxane bi awayên klasîk diweşand. Ji ber vê yekê jî, bar hemi ketibû ser pişta min û min jî wek himalên sûka bajarê Edenê, di bin vî barî de diwestiyam, çavên min pê re derdiket. Lê wîjdanê min rehet bû, min zanîbû ku qenc yan xerab ez û hevalên xwe xizmetekê ji ziman û çanda Kurdî re dikin.

Ji ber ku em di warê çêkirina malperên bi PHP de gundî û xeşîm bûn, gellek caran me xwe muhtacî hinek ciwamêran kir û serê xwe li ber wan xwar kir. Lê mixabin ji berê de dibêjin „gotinên êvara dikevin qulên dîwara“. Ê me jî heman mesele bû. Êvarî soz didan, lê wek serxweşên ku êvarî galonek eraq vexwaribin, adinî rojê ji bîr dikirin. Bi van lotik û zîtirkên bi derewan zêdeyî salek du salên me badilhewa çûn.

Werhasil, heta me merivek saxlem dît û malper pê da çêkirin, me mirîyên xwe bi çavê xwe dît.Xwedê jê razî be ciwamêr negot na û Lotikxane ji gundîtîyê derxist û kir bajarî. Yanî, ji îro û pêde wê heval û hogirên din jî karibin ni nivîs û nûçeyên xwe malperê dewlemendtir bikin, barê ser pişta min siviktir bikin û ezê jî her du rojan carekê ji bo êşa çavên xwe neçim ser textor û hekîman. Bi kurt û kurmancî; EM BÛN BAJARÎ ha!

Lotikxane qenc yan xerab, bi kêmasî û xeletîyên xwe heta bi îro hat. Em bawerin keda me badilhewa neçûye û me di xezîna weşangerîya çand û zimanê Kurdî de lotikên baş û pîroz avêtine. Çi bi zimanê xwe, çi bi nivîs, şirove û helwesta xwe, me Kurdayetî û ruhê netewî derxistiye pêş û em bawerim me bi vê siyaset û xeta xwe bandorek baş li derûdora xwe jî kiriye. Bi xêra vê siyaseta netewî nivîskarên me, dostên Lotikxanê zêde bûne û mala wan ava be, em bi tenê nehiştine.

Wek Lotikxane me rexneyên erênî ji xwe re kiriye adet û rê nedaye dijminatîya kesayet, dem û dezgehên Kurdistanî. Dijminatîya Kurdan û berjwendîyên Kurdistanê xetên me yên sor in û heta ji me bê jî emê wan xetên sor derbas nekin, rê nedin. Dibe ku hinek tişt ji ber çavên me reviyabin û me bêhemdî dilê hinekan ji xwe hiştibe. Lê ger tiştekî wilo bûbe û bêhemdî xwe me hinek kes êşandibin, ji niha de em lêborîna xwe ji cenabê wan dixwazin.

Mixabin gellek Kurdên me (bi taybet jî ev nifşên nû yên ku tenê bi sloganan mezin bûne, derhemek qîmet bi nirxên ziman û çanda Kurdî nadin, bi mejiyê Tirkayetîyê mezin û perwerde bûne û her tiştî berevajî dixwînin, berevajî fahm dikin û wek dehşikên nav garanê zîtirkan didin xwe) mîzah, qerf û henekên Kurdî ji bîr kirine û her tiştî bi berçavka siyasî, bi mejiyê sloganîk û dijminatî dixwînin. Ji ber vê jî, nivîs û karîkaturên di Lotikxanê de pirê caran wek dijminatî fahm dikin û dijminatîya Lotikxanê dikin. Halbûkî dijminatîya wan dijminatîya ziman û çanda Kurdî ye ji ber Lotikxane lotikên bêîman li asîmîlasyonê dixe û erka xwe ya welatperwerîyê tîne cîh.

Lotikxane di beşê xwe de yekem e. Em bawerin heger wîjdan mabe û hebe, wê rojek ji rojan dîrok bi dilşa û payebilindî behsa keda xebatkarên Lotikxanê bike. Tu şik û gumana me ji vê yekê tuneye.

Wek xebatkarên Lotikxanê, ji îro û pêve emê malperê zêdetir nûjen û rojanetir bikin û îmana meselê teneke bikin, tirrê ji meselê berdin. Bi şertê ku nivîsên wan ne nivîsên dijminatî û heqaretê bin, dijminatîya Kurdan tê de neyê kirin, emê rê li ber tu kesî negrin, nivîsên wan biweşînin. Apocî dibin, Xalocî dibin, Kalocî dibin, Fatêcî dibin bela bibin, emê ji wan re bêjin: Stooopp, ji rexneyên pozîtîv re erê lê ji dijminatîyê re na!!!!

Di dawîyê de li ser navê xwe û li ser navê temamê xebatkar û nivîskarên Lotikxanê, spasîyên xwe pêşkêşî we xwendevanan dikim, hêvîdarim hûnê ji îro û pêde jî me bi tenê nehêlin û alîkarîya Lotikxanê bikin..

Pîrkemal

Edîtor û Başçawîşê Lotikxanê

08.02.2010- Ezmanê hefta, qata 31ê