Nûçevaniya tazî û mafê Henano

M.O-13/12/06-Nisêbîn-Li gorî hinekan, di dawiya hefteya derbasbûyî de, kanalek emerîkî ji aliyê rojnamevaniyê gaveke nû avêt. ``You Tube Broad Yourself`` li navenda nûçeyan, bi nûçevanên xwe yên jin, weşanên xwe zindî û bi awayek e tazî weşand. Ev gavavêtina wan li cîhanê, di demek kin de weke sernûçeyek e giring belav bû. Li gorî wan, ev bûyer nû ye. Balkêş e. Giring e...

Em, rêzê ji bo dîtina wan nîşan didin. Lê rastiyek din heye. Bi baweriya min, li ser vê pirsê neheqî li kurdan hatiye kirin. Ev nêrînên yekalî dikare du bajarên Kurdistanê, Nisêbînê û Qamişlokê rake ser nigan. Ji ber ku nûçevanên pêşî ku xwe tazî kirine û nûçe belavkirine, ne emerîkî ne, lê kurd in. Yek jê Nisêbînî ye. Yên din jî Qamişlokî û Nisêbînî ye. Di dema ku nûçe zêde pere nedihanî, û tazîbûnê bala mirov nedikişand, wan kesên kurd, xwe tazî dikir û nûçe belav dikir. Wan, ne li studyoyê, lê li navenda bajêr karê xwe birêve dibir. Fermo, îspat li vir e:

Henano: Bê pasaport diçû Qamişlokê û dihate Nisêbînê. Di jiyana xwe de derpêyê kinik yê bin cila li xwe nedikir. Zincîr, an jî pişkokên ber zincîra xwe nedigirt. Nûçeyên serxetê dibir binxetê. Yên binxetê jî li serxetê belav dikir. Ji aliyek e bajêr dest bi weşanê dikir hetanî ber heykelê Kemal. Li hemberî peykerê Kemal ku li navenda bajêr e, ji newqê pêve tazî , jê re nûçeyên dawî dixwend, û berê xwe dida dawiya bajêr. Dimeşiya û nûçeyên xwe belav dikir. Haletê wî jî, weke xiyarekî, li vî alî û li aliyê din diket. Rojê, tonek kaxez di bin destê wî re derbas dibû.

Ehmedê Heramî: Nîvê emrê wî li nexweşxana dîna li Elezîzê derbas bû. Piştre ji bo tedawiya xwe hate welatê bav û kala Nisêbînê. Bi virikê serê xwe hine dikir. Hina wî jê re ji bûhiştê dihat. Û nûçe ji asmên dihatin xwarê. Nûçeyên olî, li gel çêrên wî rengek nû werdigirt û di nava xelkê de belav dibû. Ne nûçe, lê bêhna serê wî û peyvên wî ku diya xelkê dihanî pereyekê, bala xelkê dikişand. Wî rojê sê derpêyê bin cilan diqetand. Pişkok û zincîrê ber pantora xwe li ber nedigirt. Carna pantorê wî jê diket. Haletê wî li holê û pantorê wî di nava nigan de, dima. Lê wezîfe wezîfe ye. Wî nûçeyên xwe di gel nifir û duayên rojane, bi awayekî jêr-tazî belav dikir.

Hûnê bêjin ku ew ne nûçevanê televizyonê bûn. Rastiyek heye divê neyê jibîrkirin. Wê demê li bakurê welêt, mecalên belavkirina nûçeyan bi kurdî di tv de tune bû. Birakê Henano û Ehmed pir caran serî li TRT dan. Dîplomên xwe nîşanî wan dan û tecrûbeyên xwe ji birêvebirên kanala fermî re anîne zimên. Lê kar nedan wan. Wan, ji bo protestokirina dewletê, û pêşxistina nûçeyên zindî bi kurdî gavek e dîrokî avêt. Jor bi cil, jêr şip-tazî nûçevaniya kurdî kirin. Dîroka belavkirina nûçeyan bi şeweyekî tazî bi wan dest pê dike. Di dîrokê de bavê nûçevaniya tazî Henano û Ehmedê Heramî ne.

De fermo, vê bûyerê jî bikin sernûçe! Hem giring e. Têra xwe jî balkêş e. Dema hûn ji me bawer nekin, şahidê vê yekê Nisêbînî û Qamişlokî ne.