Dêlik û dêlegurên wan jî derketin kolanan

Tecawizcî Coşqûn-25/10/07-Beyoglû- Stenbol- Tirk har bûne, îcar jî agir ketiye nav şeqê jinên wan  Hem ji pêş de û jem ji paş de duxrin. Ji ber ku mêrên wan qûnek in, li wan ranabe û nikarin jinên xwe têr bikin, ji ber vê jî dêlikên jinên wan derdikevin kuçe û kolanên bajêr û didin lotikan.

Ezê zêde serê we neêşînim. Dewleta virqo seferberî êlan kiriye û ji cewrikên wan bigrin, heta bi dêlik, dêlegur, bîjî û qehpikên wan jî berê xwe dane Kurdan û dijminatîyê dikin. Dêlegurên ku piranîya wan xwînheram û bîjîyên ji dola xelkê ne, bêyî ku pirsgirêka navbera Kurd û Tirkan fêhm bikin, kerê min bera ser xwe didin û li kuçe û kolanan dikin ewte ewt. Qûnekên mêr, bra û pismamên wan li çol û çiya nêçîra zarokên me dikin, û ew jî derdikevin kolanan û zîtirkên paşûpêşkî davêjin.

Lê ez çi bêjim! Bela xwelîya dinya alemê li serê me Kurdên bakur be û hew! Me jî cilika bênamûsîyê kişandiye serê xwe û ji wan re li çepikan dixin. Ji ber ku piranîya siyasetmedarên (!) me, rewşenbîrên (!) me, lotikvan û hetta qûnekên me jî bi Tirkî dijîn, bi Tirkî difikirin, bi Tirkan re zewicî ne, ruh û mejiyê Kurdewarîyê di bedena wan de nemaye, dengê xwe nakin û pozê wan naşewite.  Ji ber ku ew bi xwe bêxîret û bêheya bûne,  em Kurdên bakur jî kirine wek xwe û zilamek dernakeve û qopalê xwe li erdê naxe. Di gotinê de wek şalûl û bilbilan bi derewan dixwînin, lê di emelê xwe de tiştek ji qûna wan nayê û ji tirr û fisên gennî pêve nakin.

Werhasilî kelam, ez bi xwe heyfa xwe û bav û kalên xwe ji wan hiltînim. Her ez bi şer û pevçûnê nikarim bi wan û kes li pişta min tuneye, hema ez jî wek qehremanekî bê nav dikevim nav jinên van Tirkan û doxînê li wan sist dikim.

Bela xwendevan li min biborin, lê êdî hingî kîn û nefreta Tirkan û van Kurdên me yên serker daye kezeba min, ez mecbûrim bêjim û kela dilê xwe hênik bikim. Bi telaqê bê fitû, bi serê Atatirko, roj namîne ku ez berê jinek Tirk nedim Anitqebîrê û ji paş de doxîna wê sist nekim. Îcar ez bi serê wî Kasimpaşalî Recebo kim, çi cara go ez lotikekê li keç û jinên wan dixim, ez fatîheyek Kurdewarî dixwînim, duakê dikim û dibêjim:"Ya rebbî, şikir ji te re! Min îro jî dijminek kujt, min îro jî heyfa şehîdekî Kurd ji Tirkekê hilanî, heta sibê Xwedê kerîm û rehîm e" û bi wîjdanekî rehet û dilekî xweş dikevim nav nivîna xwe û xewnên xweş dibînim.

Îcar li ser bextê kerê we be gelî xwendevanan, ma ez nebaş dikim? Ha min eskerek kujt û ha min namûsa wî anî pênc qirûşên xerabe, we go çi!?

---------------------------

Aha ji we re çend jinên go min ew dane ber keleşkofa Kurdî

Hûn vî nas dikin? Ev bijî ji min e ellawekîl! Berî çend salan min dêya wî a Tirk ji hev çirvirandibû û ev bênamûs gotibû "fişt" û jê de ketibû.