Apr 29, 2015

    QET NEÇÛN..!

    Roja şemîyê ez û kur û malxweya xwe çûbûb Baxçeyê Heywanatan. Birastî jî min dixwest bila kurê min ê du salî wan gîyandaran nas bike.
    Em di serî da çûn rex bizinan. Ji wan re hewşek çêkirîbûn û hawîrdor çeper bû, ew çeper jî bi têlên elektrîkê hatibû rapêçandin.
    Nêrîyek ji wî alî ve hilkişîya çeperê. Pîreka min ji tirsa ra bazda û got:
    -Ew xwedê ew dişibe te, înad û hêrsketin, rîyê qutik, lêv wekî lêvên te..
    Û di wê encamê de ji alîkî din ve nêzikî çeperê bû û di ser çeperê re destên xwe dirêj kir ku bi bizin û karikekî şa bibe. Destê wê çû ser têlên elektrîkê û qijînî pê ket.
    -Xwedêêêêê! Ez mirim..cinan ez girtim…!
    Yekî Swîsrî got:
    -Gelo ma çi qewimî?
    -Bizinên we pîreka min cinî kirin!
    -Na lawo, qet dibe. Tu dibê cinên wê hatin..!
    -Çin hatin …qet neçûn…
    U kurê min bi şaşmatî got:
    -Mamo, ji bo çi tu dişibî nêrî û dêya min ji .. meeeeee..!
    -Nêrî ji wî alî ve hilkişîya ser çeperê ku bi dêya te bide zanîn ku destê xwe dirêjî elektrîkê neke. Piştî bêaqilîya dêya te, nêrî li ser wê kenîya û ew felaket çêbû…

    Îcar hay ji xwe, nêrî, bizin û têlên elektrîka Bexçê Heywanatan hebin qurban. Em bi erzanî filitîn..Lê çi tê serê we nizanim wesselam…

    • facebook
    • googleplus
    • twitter
    • linkedin
    • linkedin
    Previous «
    Next »

    Schreibe einen Kommentar

    Deine E-Mail-Adresse wird nicht veröffentlicht.

    Diese Website verwendet Akismet, um Spam zu reduzieren. Erfahre mehr darüber, wie deine Kommentardaten verarbeitet werden.

    %d Bloggern gefällt das: