Etaro Te Xweşxwaro!

Devliken Kelogirî Rojekê etarek diçe gundekî Siwêreka Urfayê. Çiyê wî heye heya êvarî difiroşe û ku tarî dikeve erdê, eletexmîn berê xwe dide nav gund û diçe li deriyekî...

Devliken Kelogirî

Rojekê etarek diçe gundekî Siwêreka Urfayê.

Çiyê wî heye heya êvarî difiroşe û ku tarî dikeve erdê, eletexmîn berê xwe dide nav gund û diçe li deriyekî dixe, da wê şevê li wir bike sibe.

Pîrek derî vedike ku kesekî xerîb li devê derî ye.

Etarê me dibêje; “Ez etar im û mêvanê Xwedê me.”

Pîrek wî derbasî hundir dike.

Ji xêndî wê pîrekê du lawên wê jî li mal in.

Axir, etarê me dest û rûyê xwe dişo û tê li odê rûdine.
Wexta şîvê ye.

Xwedê wê êvarê çi kiriye qismet, pîrek sifreya xwe tîne radixe, xwarina xwe datîne ser û li ser sifreya xwe rûdinin, şîva xwe dixwin.
Her du bira ji hêlekê ve şîva xwe dixwin, ji hêlekê ve jî li ser meseleyekê dipeyivin.

Yek jî wî, yek ji yê din, dibe himehima wan û radipelikin nav çavê hev. Rebenê mêvan şaşomaşo dibe. Her du bira her yek ji wan radihêje darekî û xwe li hev radikişînin. Etarê me bi destekî bi pêxîla yekî, bi destê din bi pêxîla yê din digire, da xwe negihînin hevdu. Lê kî ji wan darê xwe bilind dike, ew dar li nav çavê etar dikeve. Etar di navbera Xelîl û Celîl de dimîne. Di ber xwe de dibêje, “Ya Rebî ev çi pirik bû ez tê werbûm”

Pîrek jî ji qarewara wan hew zane wê çi bike, tenê dike gazî û hewar; “Hahoo gundînino! Hahoo cîranino! Zarokên min hevdu kuştin! Hahoo xwe bigihînin me! Hahoo û hahoo…”

Etar li xwe dinêre, li her du bira dinêre, li çoyên li nav serê wî radibin û dadikevin dinêre, li hewar û gaziya dê dinêre, çav di serî de dibin du tas, dibêje; “Hey qebhet pê de hatê! Ew darê xwe bilind dike dikeve min; ê din darê xwe bilind dike dikeve min; çi dikeve te, tu dikî hewar û gazî, hi ii?”

Îjar heyran!

Ev sîh-sîh pênc sal in apocî û dewletçî şer dikin ku her du jî paravanên sîstemê ne; serek û ekîba serekan ne tê de, di vî şerê qirêj de tenê reben û belengaz dieciqin, perîşan dibin, dimirin.

Xwediyên çoyan bi hev dikevin, reben û belengazên bêço çoyan dixwin…

Categories
Devliken KelogirîKadînQuncik
No Comment

Leave a Reply

Diese Website verwendet Akismet, um Spam zu reduzieren. Erfahre mehr darüber, wie deine Kommentardaten verarbeitet werden.

  • Aş diçe wan daye dû çeqçeqê

    Mirad Bîlgîç ‘Ziman mala hebûnê ye’ Martîn Heîdegger ‘Ziman ne gelek tişt e; ew her tişt e.’ Adar Jiyan Ji bo zimên heta niha gelek tiştên giranbuha hatine gotin...
  • PKK û bangewazîya yekîtîyê

    Metîn Pîranî – Sekreterê Gişti yê Hereketa Azadî PKK û rêxistinên pê re ji mêj ve ye ku behsa Yekîtiya Neteweyî, diyalog û biratiya di nav Kurdan de dike....
  • Di siyaseta Kurdan de giringiya ehlaq!

    Dara Bîlek Gelek caran di siyasetê de mijara ehlaq jî tê gotûbêj kirin, ehlaq di lepta insanan û jiyana wan ya rojane de derdikevê pêş û gelek caran insan...
  • Talîş kî ne ?

    Ugur Dursun Adsız Îro Kurdên Talîşî bi gelemperî di derdora Çîyayên Talîş, di navbera devletên Azerbaycan û Îranê de nîştecih bûne. Li taya Azerbaycanê de ji bajarên Başûrê Azerbaycanê...
  • Xwezî ez pêlekê birêz Hemîd Derbendî bama!

    M. Bengo Ger mirov rewşa tevgera siyasî li rojavayî Kurdistanê bişopîne û bihûrbînî binirxîne , bêguman wê matmayî bimîne. Ji sala 1957 an de ta bi roja îro ev...
  • Amerîkayê xêrek din bi Kurdan kir

    Lotikvanên Amerîkayê, alîkarî li ser alîkarîyê dide Kurdan û wan di warê çek û trimbêlên leşgerî de dixemilîne. Amerîkayê vê carê xêrek din bi xwe kir û bi buhayê...
  • Lê lê lo

    Min got, „Qîza qereçî nabe xatûn“ tu carî, ji qewla pêşîyan… Û „her teyr bi refê xwe re difire“ jî xweş e û ne xerab e. Pêşî û paşî...
  • fotograf

    Doh doh bû, îroj îroj e… Piştî 20 salan îroj, min li fîlmê Fotograf ê Kazim Oz nerî; çendî hindik be jî, keda min jî tê de heye. Feyyaz...