Pîrkemal
Milletek bi çand û ziman, bi tore û adet, bi cilû bergên xwe heye, bi wan nirxan tê naskirin. Heger tu bixwazî milletekî asîmîle bikî û ji holê rakî, berî her tiştî divê tu nirxên wî ji holê rakî. Kurd îro di vê pêvajoyê de ne.Dewlet û partîyên wê yên taşeron, hem bi navê xwe û hem jî li ser navê Kurdan gav bi gav van nirxan têk dibin û Kurdan ber bi Tirkbûnê ve, ber bi mirinê ve dibin.
Di spor û werzîşê de jî heman tişt e. Asîmîle û pûçkirina tîmek fûtbolê bi guhertin û bêwatekirina formayên wê dest pê dike. Heger tîma fûtbolê tîmek Kurdî be û bêhna Kurdayetîyê ji nîşan û formayên wê bê, dewlet û taşeronên wê dest daavêjin wê yekê jî û hewl didin wê tîma fûtbolê ji bêhna Kurdayetîyê dûr bixin û wê bikin tîmek Tirk û Tirkayetîyê.
Amedspor di nav Kurdan de bû fenomenek, hezkir û alîgirên wê zêde bûn. Ne ji ber ku tîmek fûtbolê bû, ji ber ku tîmek Kurdî bû, Amedî bû û bêhna Kurdayetîyê jê dihat, Kurd lê xwedî derketin. Ji xwe acizî û neyartîya Tirkan a li hember Amedsporê jî ji ber vê yekê bû. Lê xuyaye xêrnexwaqzan dest avêtiye vê yekê jî û dixwazin hêdî hêdî, bi guhertina reng û formayên Amedsporê wê ji qalibê wê, ji naveroka wê, ji Kurdabûna wê dûr bixin.
Xêrnexwaz û neyarên reng û nirxên Kurdî yên di nava Amedsporê de bi guhertina formayên Amedsporê dest bi neyartîyê kirine. Formayên ku piçekî reng û bêhna Kurdayetîyê ji wan dihat guhertine, diguherin û bi sabûna Tirkan dixwazin wan reng û nirxan biçilmisînin.
Axir, em Kurd misteheqê her gûyî ne, çi bê serê me, çi bînin serê me kêm e û ne zêde ye. Milletekî ku xwe nasnekiribe û nebûbe millet, nebûbe netew, li xwe û xaka xwe xwedî dernekeve, helbet wê cilika bêxîretîyê bikşîne serê xwe û li reng û nirxên xwe jî xwedî dernekeve. Di serî de jî partî û rêxistinên ku bi bêdengî, ji bêhelwestî û bêçalakîya xwe xizmetê ji siyaseta dewletê re dikin.
Bi Fotoşopê estetîk kirin lê dîsa jî nebû
Xameney jî pê girt
Ji serî de pê girtin, îcar wê dawî çawa be kes nizane