Nivîs bi Kurdî xwe? e

Hûn Çi Dinivîsin Binivîsin, Lê Bi Kurdî Binivîsin… Ez çi binivîsim? Li ser çi binivîsim? Li ser kê binivîsim, hiihi? Li ser çi? Li ser kê? Ooooooooffffffffffffffffffffffffffffffffffff!!!!! Ez li...

Hûn Çi Dinivîsin Binivîsin, Lê Bi Kurdî Binivîsin…

Ez çi binivîsim?
Li ser çi binivîsim?
Li ser kê binivîsim, hiihi?
Li ser çi?
Li ser kê?

Ooooooooffffffffffffffffffffffffffffffffffff!!!!!
Ez li ser pîsan dinivîsim, navdar dibin…
Ez li ser pîsan nenivîsim, sebra min nayê.
Ez dinivîsim, derdek e; ez nenivîsim du derd…
Lê divê ez tim binivîsim; kî navdar dibe, kî nabe, ji gunê lawê min be.
Ji civakeke avis re, zimançepelî divê…
Ji civakeke beravêtî re, peyv û gotinên mîna xencer û ?ûjinan lazim in; ew jî bi zimanekî çepel pêkan e. Hin qe?mer û tewtewe hene; heta ku zimanê xwe ranek?înim û li dora stûyê wan nepêçim, heta ku zimanê xwe mîna ?ekaleke nîvqetiyayî li navçavên wan nexim, feteh nabin kuro, bi ?erefa Fexriyê Hecî Ehmed feteh nabin wîîî!
Carna kîloya firingiyan ji kîloya mirî?kan bûhatir dibe…
Dilê min dihere tir?ikekê, xwe amade dikim, mêjî, dil û ûrê xwe li gorî tir?ikekê terbiye dikim, lê hezar mixabin, dema dadigerim dikanê ji bo kirîna firingiyan, devê min dihere li pa? guhê min disekine; ?a? û metel li qulên çavên dikandar dinêrim.
Di ber xwe de, bêyî ku dengê min here dikandar, dibêjim: “Weyla ku min firingiyên te yek bi yek di qûna te kirno û berê xwe bi qesêb vedikim. Bi heqê kîloyeke firingî, mirî?keke wek betekê dikirim û vedigerim malê. Ji dêvla tir?ikê ?îva min dibe xe?leme…
Bero?a xwe datînim ser êgir, rûnê xwe bera binê bero?ê didim û bi qijîniya rûn re, go?tê mirî?ka xwe li binê bero?ê belav dikim. Go?tê min xwe? sor dibe û radiqele û hêdîka ava xwe ya ku min berê kelandiye bera ser didim. Qapaxa bero?a xwe pê dadikim û qûna xwe li ser do?ekê xwe? dikim. Pi?ta xwe didim balîfa xwe û xwe didim benda pijandina ?îvê.
?îv amade dibe.
Keldûmana wê hundurê odê dîl digire û hi? û aqil ji serê min diçe.
?îva xwe bera mesefê didim.
Mesefa xwe li ser sifrê datînim.
Nanê xwe û seriyeke pîvaz datînim ber xwe.
Çarmêrkî rûdinêm.
Pariyek nan jê dikim.
Destê xwe dirêjî mesefê dikim ku pariyê xwe di avdonkê dakim, dikevim xewn û xeyalan.
Pariyê xwe di cî de datînim û dibe ufeufa min:
“Ezê di mirî?kê nim ha! Ji sibehê heta êvarî nikilê wê di gû de ye; kurmek, zîroyek, kêzikek, mê?ek li ku be, nikilê xwe lê dixe û dixwe. Ne eyb û ne fedî, ez jî dikim go?tê wê bixwim. Bi telaq min nexwar, bi namûs min nexwar.”
Radihêlim mesefa xwe û diherim bera hew?ê hundirê qafikê seh didim.
Sehê malê dikeve ser, zikê xwe dide ber û ji xwediyê xwe re dibê: “Spas ji bo ehmeqî û bêaqiliya te”
Ma niza miqarna bi bexdûnis xwe? e yan bê bexdûnis?
Gelo hur û rêvî kî xwe? çêdike, ji ber destê herkesî tê xwarin?
Hur û rêviyên ba? nêyên paqijkirin, bandorê li ekla hur û rêviyan dike?
Ser û pî bi tenê xwe? e yan bi hûr û rêviyan re?
Berê pelûl hebû, pelûl; ji ard, ?ekir û avê çêdibû, yên bixwesta karîbû ji dêvla avê bi ?îr jî çêbikira.
Peyv nema bi kesî re dibe bi elawekîl; herkes ji ser xwe çûye, gewî bûye. Tew pelûl…
Tew hêrayî…
Tew sindik…
Tew sîrmask…
?orbenîsk xwe? e, ?orbenîsk?
Dengê we nayê min…
Wek ku hûn dibên “erê”
Ê de wê çaxê no?îcan be! Ji xwe ferqa vê nivîsê û ?orbenîskê tune ye…

Categories
Devliken KelogirîKadînQuncik
2 Comments on this post.
  • R.Sitav
    15 Dezember 2010 at 12:24

    Mala te ava rêzdar Farûqê Devliken.. çi hî$yarek xa$ik. Rastîjî ew e. Dema ku Kurdek ti$tekî pîs/nexa$ jî bibêje, bila bi Kurdî be.. Bila bi Kurdî bibe, ku kesên ku wê/wî guhdarî dikin/sêrdikin/dixwînin..hwd bila bizanin ku ew kes Kurd e û Kurdî dipeyive/qezî dike..

  • zeki jiyan
    6 Januar 2011 at 11:52

    Slav û rêz
    Nivîskarê hêja û nizanim chi. keê faruq ez zanim tuyê li ser kê binivisînî. 🙂
    ji loma ez li benda nivisekê hêja me.

  • Leave a Reply

    Diese Website verwendet Akismet, um Spam zu reduzieren. Erfahre mehr darüber, wie deine Kommentardaten verarbeitet werden.

    • Radyoya Êrîvanê sêwî ma

      rojnamevan û rewşenbîrê Kurdên Ermenistanê Keremê Seyad di 82 salîya xwe de ji nav me koç kir û em xemgîn kirin. Keremê Seyad, di 1960î de li Radyoya Êrîvanê...
    • Lotika Papa xweş lotik bû

      Serokê Vatîkanê û Serokê Rûhanî ê Mesîhîyên Cîhanê Papa Franciskus di 07.03.2021ê de pêşî serdana Iraqê û piştre jî serdana Kurdistanê kir. Papa li Bexdayê bi şûr û kêran...
    • Başûrî, mîrasê serokê nemir Mistefa Barzanî dixwin…

      Rojhat Amedî Sed heyf û mixabin em îro dibînin ku jimareyek berçav ji desthilatdarên başûrê Kurdistanê tenê bi gotin li ser rêbaza Barzaniyê nemir mane. Tenê li ser mîrasa...
    • BARÎNA KUTILKAN

      M.Bengo Navê tirolê Bexdê ( Bexdayê) derketiye, lê birastî Xerdelê me heft pêhn li wan xistiye. Xerdelo tirolakî xwedê bû, bi çakûça xwe ji mal bernedida. Ne tenê tirole...
    • Sekn û helwesta serek û rêberan

      Di şerê cîhanê yê duyem de nazîyên Hîtler lawê Stalîn ê leşker hêsîr digirin. Rûs jî generalekî almanan hêsîr digirin. Ji bo pevguhertina hêsîran danûsitendin dest pê dikin. Lê...
    • Serok Papa

      Serok Papa siwar hat û peya çû, lê dixan û hicac li pey xwe hişt û çû. Carinan hesabê malê û sûkê li hevdu dernakeve, mixabin û bêhişî û...
    • Rê û rêwîtî û serpêhatîyên şifêran

      Ev du roj in ez rêwî me; ez derketime rêwîtîya peyvan. Heta ev rêwîtî bi dawî bê, ez ê tenê li ser vê rêwîtîyê û serpêhatîyên şifêrên heval binivîsînim....
    • Radyoya Êrîvanê sêwî ma

      rojnamevan û rewşenbîrê Kurdên Ermenistanê Keremê Seyad di 82 salîya xwe de ji nav me koç kir û em xemgîn kirin. Keremê Seyad, di 1960î de li Radyoya Êrîvanê...