Seyda û Botir

VonLotikxane

Apr 17, 2011

Li gundekî Mêrdînê, navê gund ne pêwist e, jixwe kesê ku ez ê çîroka wî bi we re parve bikim, xwe ba? zane. Navê wî, nahlet li çavê ?eytên bê! Ez navê gund nadim, dikim navê wî bibêjim. Ew ê nebêjin hey kerê çolê, ma ku te yê nav bida, çima te navê gund neda. Ba? bû ku li xwe hayîl bûm. Axir em vegerin ser mijar û çîroka xwe…

Temenê Botir dibe 17 û dê û bavê wî, wî dizewicînin.

Botir heta 17 saliya xwe ji gund derneketiye û ji xeynî xwe û gundiyên xwe, bi tu kesî re têkiliya wî çênebûye.
Dizewice, lê mezinên wî û bi taybetî jî, Seydayê gund bi gûman e. Di?îne pê dê û bavê wî û dê û bavê wî tên mala Seyda.

Ji Seyda dipirsin;
“Xêr e Seyda te ji bo çi ?andiye pê me?”
Seyda dibê,
“Xecê, Ûso, we lawê xwe zewicand, li ser xêrê be, lê ez ji lawê we bi gûman im. Ditirsim nizanibe niyhandinê bike, wî bi?înin cem min, ez rê bi ber wî xim.”

Herdu bi hev re dibêjin,
“Ser çava Seyda. Em ê wî bi?înin cem te.”
Seyda dibêje,
“Erê law bi?înin. Em misilman in û Botir jî ciwan û guneh e. Zewicî ye, balo bila kêfekê, zewqekê ji zewaca xwe bike. Zû wî bi?înin ez piçekî pê re bipeyivim. Ka ez lê guhdarî bikim bê çi dike, çawa dike?”

Dê û bavê Botir, Botir di?înin cem Seyda. Botir li hember Seyda çarmêlkî rûdinê û li Seyda guhdarî dike.
Seyda dibêje,
“Kuro Botir, ev serê mehekê ye tu zewicî yî. Tu ji niyhandinê fêhm dikî? Tu zanî têxê?

Botir serê xwe ji ber xwe radike û wek yekî kêrnehatî û biserneketî, bi dengekî lerzok dibêje,
“Welleh Seyda, ez zêde jê fêhm nakim û ez dibêjim qey biserneketî me. Heta kokê radidimê û hêkeke gunê xwe jî pê re diximê, lê dikim û nakim, nikarim hêka din jî têximê, hêkeke gunê min her tim li derve dimîne.”

Bi dawîhatina peyva Botir re, çav di serê Seyda de dibin tas û dibêje,
“Hey te di diya min niyho, tew min jî bangî te kir da ku rê bi ber texim, te hînî niyhandinê bikim. Ez dikim nakim heta nêvî nikarim têximê, tu rabûyî dibêjî, heta kokê û hêkeke gunê xwe jî pê re diximê, lê hêka din dikim û nakim nikarim… Ne ez te, divê tu apê xwe ?îret bikî. Hela heta kokê min fêhm kir, tu hêka gunê xwe çawa dixê law?”