Jan 25, 2017

    EZ KURDÊ QUZÊ KERÊ ME!

    Hecî Osman gava li malê bi tena jina xwe dima, aciz dibû. Yek ji vir û yek ji wir, radibûn hev û qirik li hev ziwa dikirin. Ji ber vê jî, Hecî Osman ji malê direvîya û berê xwe dida qehwê nav hevalên mîna xwe..

    ciletci-mihe

    Hecî Osman ji pirsa „Tu ji ku yî?“ pir aciz dibû. Kesê go ev pirs dikir li pirsa xwe poşman dibû û pişta stuyê xwe dixurand.

    Rojekê Hecî Osman dîsa li qehwê ye. Kurdekî Maraşî silavê lê dike, li ser masa wî rûdinê û dibê: „Xalo tu Kurdê ku yî? Tu ji ku yî?“.

    Çav li Hecî Osman sor dibin, dibin wek zotika mirîşkê. Hecî çavê xwe digire û devê xwe vedike:
    – Te go ez ji Kurdê ku me? Ez Kurdê quzê kerê me, te fêhm kir! Ez Kurd im û xelas, ji te re çi ez Kurdê ku û kîjan bajarî me serşûnik..

    Rebenê Maraşî çaya xwe venexwar û revî revî ji qehwexanê derket.

    Îcar ev jî mesela me û Fisboqê ye.

    Her serê çend mehan wê derî li me bigire û nasnama me û silsila (zurîyeta) me ji me bixwaze.

    Ûlan oxlim, ji we re çi em kî ne û ji ku ne?

    Em Kurdên quzê kerê ne, ma ne bes e!

    • facebook
    • googleplus
    • twitter
    • linkedin
    • linkedin
    Previous «
    Next »

    Schreibe einen Kommentar

    Deine E-Mail-Adresse wird nicht veröffentlicht.

    Diese Website verwendet Akismet, um Spam zu reduzieren. Erfahre mehr darüber, wie deine Kommentardaten verarbeitet werden.

    %d Bloggern gefällt das: