Hûn zanin, çawa ku „jin hene û jinkok“ hene, herweha „mêr hene û mêrkok“ jî hene.  Zilamin hene ji pisîkan ziravqetandîtir û tirsonektir in. Û zilamin jî hene wek ?êr û pilingan wêrek û bi cesaret in, gunikre? û ji pi?ta bavê xwe ne.

Axir, mesela me li ser Ronnîe Lee Gardner bû.

Ronnîe Lee Gardner, li Amerîkayê bi cezayê îdamê di hepsê de ye û wê roja Înê, yanî îro, bê îdamkirin. Lê îdamek çawa?

Berê ji Ronnîe Lee Gardner pirsûbûn: „Kuro oxlim, tu îdamek çawa dixwazi? Em derzîya jehrê li te xin, em te bi gunikên te daleqînin, em serê te têxin quzê kerê, yan îdamek çawa ewladim?“ û xwestibûn Ronnîe Lee Gardner bi xwe biryara ?eklê îdama xwe bide.

Ronnîe Lee Gardner, wek zilaman destê xwe li masê xistibû û gotibû:“?ooooo?????, ma ez zarokê we me kuro! Ez mêr im û dixwazim wek mêran bêm îdamkirin. Yanî, ez dixwazim bi fî?ekan bêm kujtin min di we kirinoooooo“ û dabû bin dûvê hakim û sawcîyan.

Pi?tî biryara Ronnîe Lee Gardner, wê gunikre?o îro bi fî?ekên tifingên 8 komandoyan bê îdamkirin û biçe axretê.

Îcar carna tirsonekîya hinek rêvebir û serokên me Kurdan tê bîra min û ez ji xwe dipirsim:

„Law ma mirina bi mêrane, mirina bi ?eref ji teslîmîyetê ne çêtir e cîgerim? Ma xîret û namûs tenê parçeyek go?tê nav lingê jinê ye law“ û kûr kûr difikirm.

De xwedê teala Ronnîe Lee Gardner efû bike û 70 horîyan bike nesîbê wî rebbî…

Wa?îngton

Ev nivîs di 18/06/2010 seet di 11:30an û di beşê Giştî de.