P. Kemal
Çû seferê, hat zibaleyê berê
Devliken Kelogirî
Seadetê
B. Ronahî
DIBE POLÎS
L. Şêxo
Xort û qirawat
A. Dûran
WÊ BIDIN BER KEVIRAN…
B. Qendilê
Te Mûsilê kir tirr îcar dora Hewlêrê ye
R. Kal
DU TIŞTÊ KURDAN PIR MEZIN IN
S. Îloz
One Minute Wan!
N. Çelîk
Heke em nebin yek, emê herin yek bi yek
ARŞÎV | TÊKILÎ

quz-otogar


Farûqê Devliken

Rojekê camêrekî ji haziran ne çêtir, kîrê wî radibe û berê xwe dide kerxanê.

Ji serî de dest pê dike û dime?e, çavên xwe li yekê digerîne, da ku kurmê xwe bi?kîne û cercûra xwe têde vala bike.

Berî ku kerxanê serobinî hev bike û here di dawîyê re derkeve, çav yeka navsere dikeve. Di bin simbêlan de dikene û gava xwe davê hundir.

Dibê: “Bi telaq niha derbên vê kûçikbavê xwe? in.”

Bi destê jinikê digre û bi pêplikên avahiyê ve radipelikin. Dikeve hundirê odê û derî li ser xwe û jinikê diqifilîne.
Her pêsîrekî jinikê weke zebe?ekî Amedê ye. Qûna wê jî mîna selikekê ye…

Mêrikê me bi bayê bezê xwe ?ilfî tazî dike û xwe li ser nivînan dirêj dike. Her wiha jinik jî xwe weke wî ?ilfî tazî dike û xwe bera himbêza wî dide.

Tu nabê, jinika me nexwe?iya jinan derbas kiriye û malzaroka wê jêkirine. Yanî di hundirê wê de valayiyek heye; hundirê wê kolane.

Mêrikê me sincirandiye, çav di serî de sor bûne, difilite ser dilê jinikê, ?eqên wê dide nava xwe, berê wê dide Rebbê jor û dixirpi?e ser wê. Fi?efi?a wî dihere di er?ê Xwedê re derdikeve.

Camêr xistiye û têde dihere û tê, lê mixabin dike û nake, ti?tekî ji niyhandina xwe fêhm nake. Ne ew zewqekê jê distîne û ne jî jinika di bin wî de.

Kîrê xwe ji wê dik?îne, radibe li ser xwe diedile.

Dibê: “Ev quzê te çi quz e yaw. Weke otogara Stenbolê ye, dikim û nakim dawî nayê ku kîrê xwe lê parq bikim.”

4 şirove hene - “quz-otogar”

  1. deste we sa? be

  2. kenê me nehat….bayix bû.

  3. jiyan be lot?k nabe

  4. weke camerna hun ji bela xwe li dÎn u imane nexin! kefa min geleki ji lotike were te le bele ne lotike go li din bixin! zor spas…

Şirove bike

*