Mai 20, 2011

    quz-otogar

    Rojekê camêrekî ji haziran ne çêtir, kîrê wî radibe û berê xwe dide kerxanê.

    Ji serî de dest pê dike û dime?e, çavên xwe li yekê digerîne, da ku kurmê xwe bi?kîne û cercûra xwe têde vala bike.

    Berî ku kerxanê serobinî hev bike û here di dawîyê re derkeve, çav yeka navsere dikeve. Di bin simbêlan de dikene û gava xwe davê hundir.

    Dibê: “Bi telaq niha derbên vê kûçikbavê xwe? in.”

    Bi destê jinikê digre û bi pêplikên avahiyê ve radipelikin. Dikeve hundirê odê û derî li ser xwe û jinikê diqifilîne.
    Her pêsîrekî jinikê weke zebe?ekî Amedê ye. Qûna wê jî mîna selikekê ye…

    Mêrikê me bi bayê bezê xwe ?ilfî tazî dike û xwe li ser nivînan dirêj dike. Her wiha jinik jî xwe weke wî ?ilfî tazî dike û xwe bera himbêza wî dide.

    Tu nabê, jinika me nexwe?iya jinan derbas kiriye û malzaroka wê jêkirine. Yanî di hundirê wê de valayiyek heye; hundirê wê kolane.

    Mêrikê me sincirandiye, çav di serî de sor bûne, difilite ser dilê jinikê, ?eqên wê dide nava xwe, berê wê dide Rebbê jor û dixirpi?e ser wê. Fi?efi?a wî dihere di er?ê Xwedê re derdikeve.

    Camêr xistiye û têde dihere û tê, lê mixabin dike û nake, ti?tekî ji niyhandina xwe fêhm nake. Ne ew zewqekê jê distîne û ne jî jinika di bin wî de.

    Kîrê xwe ji wê dik?îne, radibe li ser xwe diedile.

    Dibê: “Ev quzê te çi quz e yaw. Weke otogara Stenbolê ye, dikim û nakim dawî nayê ku kîrê xwe lê parq bikim.”

    • facebook
    • googleplus
    • twitter
    • linkedin
    • linkedin
    Previous «
    Next »

    4 Comments Already

    1. deste we sa? be

    2. kenê me nehat….bayix bû.

    3. jiyan be lot?k nabe

    4. weke camerna hun ji bela xwe li dÎn u imane nexin! kefa min geleki ji lotike were te le bele ne lotike go li din bixin! zor spas…

    Schreibe einen Kommentar

    Deine E-Mail-Adresse wird nicht veröffentlicht.

    %d Bloggern gefällt das: